Sınır Tanımayan Cesetler



Kitabı geçen ay D&R'dan aldım. Ya 5 liraydı ya da 9.90 tam hatırlayamıyorum. Bildiğiniz gibi gerilim tarzı kitaplar okumayı pek sevmiyorum. Kitabın adı da, kapağı da ben gerilim kitabıyım diye bağırsa da öyle olmadı.
Amelie Nothomb'u Kıran Kırana kitabı ile tanımıştım. Yazısı burada tık tık  Japonya'da doğduğu ve orada yaşamış olduğu için bir yakınlık duyuyorum kendisine. O yüzden bu kitabını görür görmez satın aldım. Görünümünden dolayı beni bir gerilim kitabı bekliyor diye düşünüyordum. Bu yüzden bir süre elim gitmedi. 
Dün teyzemlere giderken, hamakta okuyabilmek için attım çantaya. Hatta yukarıdaki fotoğrafı paylaştım instagram'dan. Fotoğrafı çektiğimde henüz birkaç sayfa okumuştum kitaptan. Sonrasında neden bilmiyorum ama odaklanma sorunu yaşadım. Okuduğum yeri tekrar okumak zorunda kalınca yok ben kitaba göre değilim dedim ve kapattım.
Dün gece uyku öncesi biraz daha okumaya karar verdim. Ve bingo 113 sayfalık kitabın 72. sayfasına kadar geldim. Gözlerim isyan başlattığı için uyumak zorunda kaldım.
Uyanır uyanmaz da kitabı bitirdim :)

Kitap harika koşun alın diyemem (zaten hiç demedim böyle şeyler)
Ben severek ve merak ederek okudum. Daha önce okuduğum hiçbir kitaba benzetemedim. Ama biraz durağan bir kitap diyebilirim. Sizi sürüklemeyebilir.  Sorumluluk almak istemem :)

Vikitap puanı 5.3 gibi bir şeydi onu görünce korkmuştum ama bence 5'lik bir kitap da değil. Ben 8 falan verirdim :)

Yazarın Kıran Kıran kitabı yorumum için buraya tık tık 

                                                 Okuduğum Kitaplar yazılarım için buraya tık tık
Posted by
Facebook Twitter Google+